رهایی

ن وَ اَلْقَلَمِ وَ مٰا یَسْطُرُونَ (١) قلم

نون، سوگند به قلم و آنچه می نویسند،

❤️❤️

حرفهاییست برای نگفتن ، حرفهایی که هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمی آورند... و سرمایه ماورایی هر انسان حرفهاییست که برای نگفتن دارد... حرفهایی که پاره تن وجود آدمیند و تا مخاطب خویش را نیابند بیان نمی شوند..

فردا خیلی دیر است ،

باید از همین "لحظه" شروع کنم !

نباید بگذارم عقربه ها مرا دُور بزنند ؛

می خواهم دست ببَرم در ذهنم ؛

هر چه افکارِ منفی دارد ، خالی کنم!

باید جا برای احساساتِ خوب باز کنم.

خاطرات مُرده ی زیادی

روی دستم باد کرده است!

تمامِ کهنگی ها را باید خاک کنم.

پروانه های زیادی در من

سر از پیله در آورده اند؛

وقتِ آن است که از خودم آزاد شوم!

من هنوز

به پرواز با بال های شکسته

ایمان دارم...

برایِ هرکس که دست در دست

از کنارت گذر می کند

آرزویِ "تا به همیشه" بودن داشته باش

لبخند بزن

و ببخش

ببخش تمامِ کسانی را که

روزی میانِ تنهاییت جایِ پا گذاشتن

خاطره برایت ردیف کردند

کنارِ طاقچه ی خیالت

ببخش و باور کن

خوب بودن

خوب ماندن

همان چیزیست که آن ها به خیالِ خامشان

از تو گرفته اند....