یادگاران جنگ

مِنَ اَلْمُؤْمِنِینَ رِجٰالٌ صَدَقُوا مٰا عٰاهَدُوا اَللّٰهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضىٰ نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَ مٰا بَدَّلُوا تَبْدِیلاً (٢٣)احزاب

مؤمنان با خدا عهد بستند که در برخورد با دشمنان از صحنه کارزار نگریزند . از میان آنان مردانی بودند که به آنچه با خدا بر سر آن پیمان بستند صادقانه وفا کردند . پس برخی از آنان با مردن یا کشته شدن در راه خدا ، اجل خود را به پایان بردند و برخی از آنان این را انتظار می برند و در پیمان و مواضع خود هیچ تغییر و تبدیلی ایجاد نکرده اند

لعنت به جنگ

لعنت به بعد از جنگ

لعنت به جنگی که تموم شده ولی اثارش تو خونه تک تک رزمنده ها دیده میشه

خدایا تا کی ؟؟؟

تا کی باید رزمنده ای که یک روز مرد جنگ بود و دشمن از شجاعتش میترسید حالا روحش و جسمش بیماره باشه !!!

خدایا شرمنده همه اونایی هستم که مردانه جنِگیدن

شرمنده همسراشون که سالهاست پرستاری میکنن

و شرمنده بچه هاشون

امروز با ترم اولی ها کلاس داشتم دانشگاه شلوغ بود هنوز کلاس ها درست و حسابی مشخص نبود

رفتم سر کلاس خدارو شکر کلاس خوب با بچه های مثل گل وتشنه یادگیری احساس خوبیه با جوونا بودن اونا پر از هیجانن

خلاصه کلاس تموم شد رفتم که لیست و بزارم تو دفتر آموزش دیدم یه آقایی عصا بدست که پیر نبود داشت با صدای بلند و نالان مثل یه بچه به مسئول آموزش التماس میکرد که خانم کار منو راه بنداز پسرم رفته تورو خدا یه کاری کن برگرده هر چی بهش تلفن میزنم برنمیداره پسرش از اینکه باباش برای ثبت نام باهاش اومده بود خجالت کشیده بود و رفته بود و مرد به همه التماس میکرد که یکی برشگردونه

همه این حرفارو با گریه و ناله میگفت داشت دنیا تو سرم خراب میشد میخواستم داد بزنم بگم تو یه روز مرد جنگ بودی دشمن از تو میترسید حالا چرا مثل بچه التماس میکنی چرا گریه میکنی!!!!

مرد جنگ حالا معلوم بود خیلی مریضه هم روحش هم جسمش اون متوجه نبود که داره همه رو اذیت میکنه داد و بیداد راه انداخته بود و مسئول آموزش از سر و صدا کردنش حالش بد شد

در یه جای دیگه دانشجویی میگفت خود کرده را تدبیر نیست گفتم بچه جون خود کرده چیه با عزیزترین چیزی که داشته با جانش جلوی دشمن وایساده

دوباره گفت خوبه دیگه یه صفر از رتبه بچه هاشون کم میشه گفتم اون یه صفر یعنی ....

فقط گفتم خدایا اینا که بعد از جنگ اینه روزگارشون کاش مثل دوستاشون شهید شده بودن.